"او باید بداند که همه مردم عادل و همه آنها صادق نیستند. اما به فرزندم بیاموزید که به ازای هر شیاد، انسانهای صدیق هم وجود دارند. به او بگویید در ازای هر سیاستمدار خودخواهُ، رهبر با همتی هم وجود دارد، به او بیاموزید که در ازای هر دشمن، دوستی هم هست. می دانم که وقت می گیرد، اما به او بیاموزید که اگر با کار و زحمت خویش یک دلار کاسبی کند بهتر از آن است که جایی روی زمین ۵ دلار پیدا کند. به او بیاموزید که از باختن پند بگیرد و از پیروز شدن لذت ببرد. او را از حسادت بر حذر دارید. به او نقش و تاثیر مهم خندیدن را یادآور شوید. به او بگویید تعمق کند، به پرندگان در حال پرواز در دل آسمان، به گل های درون باغچه، به زنبورها که در هوا پرواز می کنند دقیق شود. به فرزندم بیاموزید که در مدرسه بهتر این است که مردود شود اما با تقلب به قبولی نرسد. به او یاد بدهید با ملایمها ملایم و با گردنکشها گردنکش باشد. به عقایدش ایمان داشته باشد حتی اگر همه خلاف او حرف بزنند.

به فرزندم بیاموزید در اوج اندوه تبسم کند. به او بیاموزید که در اشک ریختن خجالتی وجود ندارد. به او بیاموزید که می تواند برای فکر و شعورش مبلغی تعیین کند اما قیمت گذاری برای دل بی معناست. به او بگویید که تسلیم هیاهو نشود و اگر خود را بر حق می داند پای سخنش بایستد و با تمام قوا بجنگد. در کار تدریس به فرزندم ملایمت به خرج دهید اما از او یک نازپرورده نسازید، بگذارید او شجاع باشد. به او بیاموزید به مردم اعتقاد داشته باشد. توقع زیادی است اما ببینید که می توانید چه کار کنید؟!!

با خوندن این نامه یاد یه جمله از امام علی (ع) افتادم:" ببین چه می گوید، نبین که می گوید"

این روزها که می گذرد

                              شادم

این روزها که می گذرد

                   شادم

                          که می گذرد

                              این روزها

    شادم

           که می گذرد...