که کوچک بیابم خودم را

 نه آنقدر کوچک

                     که خود را بزرگ

گریز از میانمایگی

                    آرزویی بزرگ است؟

انگار غزل قهر ز ما بود و لیکن                   من غرق تمنا شده بودم

هر جمله ای از دفتر من بود گریزان             در هیبت یک شاعر بی شعر معما شده بودم

در خلوت خود من همه چیزم غزلم بود        این بار بدون غزل و شعر چه تنها شده بودم

ای کاش غزل قهر نمی کرد بدین سان        می دید که من بیدل و رسوا شده بودم....